Dostlarım ben de bir garip adamım... Hayatımda sadece samimi olduğum kimselerle çok görüşürüm... Onların haricinde de hemen hemen herkesten kaçarım... :) Bunları da sayayım size bakalım kaç kişilermiş:
1) Annem, 2) Babam 3) Kardeşim 4) Damat 5)Yeğenim 6)Dayım 7) Büyük Amcam 8) Küçük Amcam 9)Kankam Gürsu (O da aileden sayılır 22 senelik dostum) Bunlardan başka gene samimi olup da daha az görüştüğüm kişiler de mevcut biraz daha... Ancak üstteki kadro benim en gerçek ve en samimi dostlarım... :) Büyük kimselerden de dostlarım var elbette geçmiş dönemlerde yaşamış olan, aslında iyi insanlar çok ama derdini anlatabileceklerim de sınırlı... :) Yani üstteki 9 kişi bir de kendim 10 kişiyiz... :) Çocukken çok dostum veyahut arkadaşım vardı... Üniversiteden ve rahatsızlıktan sonra sosyal bağlarım epey zayıfladı... :) Babaannem de son zamanda vefat edince bir can dostumu daha yitirdim... Onu günde 3 defa arardım çoğu zaman... :) Onun gibi kendine güveni olan bir kadın görmedim... Benim hiç özgüvenim ona benzememiş ama konuşkanlığım ona çok benzemiş... Çocukken benziyordu ona aslında ancak özgüvenimin sarsılmasına sebebiyet verecek olaylar da yaşamadım değil... :) Babam ise çok az konuşur... Fıtrat meselesi... :) Yani dostlarım kısaca derdimi anlatabileceğim kimselerle konuşurum... Onun haricinde insanlara pek de karışmam... Sadece buraya içimi döküp rahatlıyorum... :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder